Teatr Academia (Polska)

Są dwa rodzaje poznania. Pierwszy służy wzbogaceniu wiedzy. Ten jest charakterystyczny dla nauki. I drugi, który służy wzbogaceniu przeżycia. Ten z kolei jest charakterystyczny dla sztuki. Podejrzewam, że jest trzeci, ponad tamtymi dwoma, który jest rodzajem otwarcia i aprobaty; przynosi go natchnienie. Można go nazwać wiarą. Jest podstawą odbioru sztuki metafizycznej. Teatr jest metafizyczny w samej swojej strukturze, przez sam fakt swego zaistnienia. Sztuka nie wyrasta z pytania „czego chcę”. Nawet nie z pytania „co mi się podoba (lub nie)”. Sztuka wyrasta z pytania „kim jestem”. Jej fundamentalną misją jest pochwała ludzkiej duchowości.

There are two kinds of cognition. The first one enriches the knowledge. It’s distinctive of scholarship. The second one enriches experience. Successively, this one is typical of art. I suppose that above these two is also the third kind, which is a type of receptiveness and approbation, which is being brought to life by inspiration. It can be called the faith. It’s the basis of reception of metaphysical art. The theatre is metaphysical in it’s own structure only because of it’s fact of. The art does not rise from the question “what do I want?”. Not from the question “what do I like (or not)?” either. The art does rise from the question “who am I?”. It’s fundamental mission is a praise to human spirituality.