Dwie przestrzenie, w których główną rolę odgrywają czarno-białe obrazy ukazujące zwykłą nużącą codzienność w poetycko-nastrojowej interpretacji. Dwa czasy, które mimo swej równoległości płyną w innym rytmie. Oszczędne słowo, warstwa muzyczna spektaklu, budują niezwykłą atmosferę tworząc precyzyjną konstrukcję dramatu scenicznego opartą na słuchowisku radiowym.
W spektaklu nie ma miejsca na budowanie psychologiczne postaci, tę warstwę pozostawiono widzowi, który przez swoją obecność staje się bezimiennym obserwatorem (może sąsiadem?) uczestniczącym w zdarzeniach.
To krótka wypowiedź artystyczna posługująca się spokojną kompozycją.
The Other Room – one of the theatre plays written by Herbert – actor`s expression deliberately has been abandoned in that staging. Limited to necessary minimum, dialogues between two characters are heard as though in the background of pictures which mainly build here dramatization.
Animation activities are built into photographs zoomed to the stage size. It makes plans seem to penetrate and complete, which together with a subtle sound layer determine the impression`s – as the performance has been called by the authors – unrepeatable climate.