ANIMACJE FILMOWE
GEORGE GRIFFIN (USA)
Animator, reżyser, producent, krytyk, wykładowca. Dorastał w Tennessee, studiował nauki polityczne w Dartmouth College. Od 1967 roku mieszka w Nowym Jorku. Swoje pierwsze kroki stawiał w komercyjnym studiu filmów animowanych jako rysownik kreskówek EAST VILLAGE OTHER i RAW. Zainspirowany dorobkiem artystycznym Roberta Breera, Saula Steinberga i Stana Vanderbeeka zrealizował ponad trzydzieści eksperymentalnych i bardzo osobistych autorskich krótkometrażówek, między innymi zgłębiające możliwości gatunku filmy rysunkowe, fabularne, dokumentalne i musicale (HEAD, VIEWMASTER, KO-KO, A LITTLE ROUTINE). George Griffin jest autorem szeregu flip books (książeczek z rysunkami, które podczas przekartkowywania tworzą krótkie animacje) oraz „Frames” (Stopklatki) – albumu prezentującego prace niezależnych twórców animacji amerykańskiej. Wykładał na uczelniach Pratt, Parsons i na Harvardzie. Jest producentem nakręconego dla stacji telewizyjnej PBS zdobywcy Emmy – L'HISTOIRE DU SOLDAT. Jest też realizatorem reklam telewizyjnych dla wytwórni Colossal Pictures. Często zasiada w jury konkursów festiwalowych. Jego eseje i artykuły ukazują się regularnie na łamach „Animation: an Interdisciplinary Journal”, „EnterText”, „Cartoons”, „ASIFA Magazine” and „Film Comment”. Do ostatnio zrealizowanych filmów Griffina należą: YOU’RE OUTA HERE, z muzyką Lorraine Feather, MacDOWELL: A USER’S MANUAL - film o reality show „The Colony” soraz THE BATHER.
Animator, director, producer, critic, lecturer. George Griffin grew up in Tennessee, studied political science at Dartmouth, and has lived in New York City since 1967. He apprenticed in commercial cartoon studios, drew cartoons for EAST VILLAGE OTHER and RAW. He was influenced by Robert Breer, Saul Steinberg, and Stan Vanderbeek. He has made over 30 short films, work that is essentially experimental and personal, including self-referential cartoons, narratives, documentaries and musicals (HEAD, VIEWMASTER, KO-KO, A LITTLE ROUTINE). He has published flipbooks and “Frames”, a selection of independent animators work, and taught at Harvard, Pratt, and Parsons. Griffin line-produced the Emmy-winning “L’HISTOIRE DU SOLLDAT” for PBS and directed TV commercials for Colossal Pictures. He has served on numerous juries, written essays and reviews for “Animation: an Interdisciplinary Journal”, “EnterText”, “Cartoons”, “ASIFA Magazine” and “Film Comment”. Recent films include YOU’RE OUTA HERE with music by Lorraine Feather, MACDOWELL: A USER’S MANUAL, about the Colony, and THE BATHER.
Program filmowy
Viewmaster / Mistrz ujęcia, 1976, 3 min.
Na ten trzyminutowy cykl składa się powtarzająca się sekwencja ośmiu stylistycznie odmiennych rysunków postaci. Hipnotyczne, jazzowe brzmienie kontrabasu zapowiada tematyczne zmiany. Widz nie otrzymując żadnych wskazówek czy komentarza, zdany jest całkowicie na własną intuicję przy interpretacji postaci.
This three minute cycle is composed of 8 sequence drawings of characters, in a wide variety of styles, running in a circle. A hypnotic jazz bass fiddle delivers thematic transitions. Without clues or commentary viewers must interpret the characters according to their own narratives.
Ko-Ko, 1988, 3 min.
Stworzony przez Charlie Parkera hymn bebopu z 1945 roku wywołuje kulturalną burzę. Film stanowi próbę improwizowanej refleksji na temat spontaniczności, zuchwałości i kreatywności tego bohatera nowoczesnej muzyki.
Charlie Parker’s 1945 bebop anthem propels an exploding storm of cultural shards. An attempt to create an improvised reflection on the spontaneity, impudence and invention of this hero of modern music.
Flying Fur / Latające futrzaki, 1981, 7 min.
Ścieżka dźwiękowa filmu – muzyka Scotta Bradleya - to połączenie typowych dla kreskówek efektów, umiejętnie wplecionych w muzykę przechodzącą od motywów jazzowych do dysonansu.
The soundtrack – Scott Bradley’s music -is a mélange of typical cartoon effects, stitched seamlessly together with orchestrated music that swoops from jazzy routines to dissonance.
Head / Głowa, 1975, 10.30 min.
Film ignoruje lub celowo łamie zasady, jakimi rządzi się animacja, zapominając o narracji, ciągłości akcji, specyfice gatunku, „dobrym rysunku” itp. Jako autoportret artysty i procesu tworzenia dzieło Griffina porównuje podstawy tworzenia animacji – rysunek oraz fotografię – poszukując podobieństw i różnic.
The film ignores and willfully breaks the rules of animation by forgetting narrative, continuity, character, ‘good drawing’ and the like. A self-portrait of the artist and the process, it compares our essential building blocks, drawing and photography, for contrast and similarity.
A Little Routine / Mała Rutyna, 1994, 7 min.
Gdy zbliża się pora snu, nękany kłopotami tata i jego sześcioletnia krnąbrna córeczka oddają się rodzinnym rytuałom. Czytanie, mycie zębów, kołysanka, ataki złości – Dzięki temu mogą ponownie przeżywać wspomnienia pełne bólu i miłości.
As bedtime nears, a beleaguered dad and his headstrong 6 year old daughter re-enact a familiar ritual. Reading, tooth-brushing, singing, tantrums — all serve as catalysts for re-living memories of pain and love.
Lineage / Rodowód, 1979, 29 min.
Lineage to eksploracja głębi i granic sztuki. Od strony technicznej to połączenie animacji z live action, flipbookami i fotografią trickową. Widz wprowadzany jest w warsztat animatora drzwiami kuchennymi. Ten esej o sprzecznym dziedzictwie animacji to hołd złożony Susan Sonntag.
It is an exploration of the depths and boundaries of his art, mixing animation with live action, flipbooks and trick photography. The viewer is invited to step into the animation process. This essay on animation’s contradictory legacy is a tribute to Susan Sonntag.